حقایقی که در مورد BPMN نمی‌دانید - قسمت اول

BPMN 2 جامع‌ترین استاندارد مدل‌سازی فرآیند، همراه با نمادهای تعریف شده دقیق و یک متامدل رسمی اساسی است. طراحان معمولا برای یادگیری BPMN از منابع ثانویه (به عنوان مثال کتاب‌ها، وبلاگ‌ها و مقالات) استفاده می‌کنند. این منابع آموزشی BPMN، ساده هستند و معمولا در آن ها جزئیات حذف می شوند.

در این مطلب (و دو مطلب آتی) ده حقیقت را در مورد BPMN بیان می کنیم که ممکن است شما از آن ها آگاه نباشید و در واقع تلاش شده است تا برخی از جزئیات مورد نیاز در آن گنجانده شود.

 

۱- زمان اجرای یک وظیفه بستگی به نوع آن وظیفه دارد.

شما فکر می‌کنید که شروع یک وظیفه بلافاصله پس از به پایان رساندن اجرای وظیفه قبلی است؟ در حقیقت این طور نیست!

این امر به نوع وظیفه بستگی دارد، به واقع آن چه بین انواع وظایف متفاوت است زمانی است که وظیفه اجرا می گردد و خاتمه می یابد. به طور کلی، یک فعالیت (به عنوان مثال یک وظیفه و یک زیر فرآیند) در صورتی آماده اجرا است که تعداد منابع مورد نیاز برای فعال کردن وظیفه در دسترس آن قرار بگیرد.

یک فعالیت، پس از اعمال تغییراتی آماده انجام است، در واقع زمانی که داده‌های ورودی مورد نیازش در دسترس باشند اجرا خواهد شد. در مورد وظایف خودکار (به عنوان مثال ,وظیفه service، وظیفه script و یا وظیفه ارسال نمودن) بایستی گفت که آن ها جهت اجرا منتظر فعالسازی هستند، در صورتی که در مورد وظایف انسانی (به عنوان مثال وظایف کاربر و یا وظایف دستی)، وظیفه به یک شخص و یا گروهی از افراد تخصیص می یابد.

به طور خلاصه، شما نمی‌توانید مدت زمانی را که یک وظیفه انسانی به پایان خواهد رسید را پیش‌بینی کنید، چراکه این امر به عملکرد انسانی که درگیر آن است، بستگی دارد.

 

۲- بیشتر جریان‌های پیام اجباری و تنها برخی از آن ها اختیاری هستند.

از یک جریان پیام برای نشان‌دادن جریان پیام‌ها بین دو شرکت‌کننده که برای ارسال و دریافت آن‌ها آماده هستند، استفاده می‌شود. تنها یک Pool از شرکت‌کنندگان، فعالیت‌ها، و عناصر رویداد می‌توانند به جریان‌های پیام متصل گردند.

در برخی از موارد، یک جریان پیام نشان دهنده یک ارتباط اختیاری است، در صورتی که در موارد دیگر نشان دهنده یک ارتباط اجباری است. به عبارت بهتر در مواردی که یک وظیفه انسانی همراه با یک جریان پیام خروجی وجود دارد، ارتباط اختیاری است (به عنوان مثال یک وظیفه انسانی ممکن است یک پیام ارسال کند) و از سوی دیگر، یک ارتباط اجباری با رویدادهای پیام و یا با ارسال و یا دریافت وظایف تعریف می‌شود.

 

۳- چرا با دو رویداد آغازین اجباری، یک فرایند هرگز به پایان نخواهد رسید؟

فرض کنید شما می خواهید یک فرآیند را آغاز کنید (یک نمونه از یک فرآیند) و این در حالی است که دو رویداد آغازین رخ می دهد (مشابه شکل زیر).

 

متاسفانه، این فرآیند هرگز به پایان نمی‌رسد و این امر از آنجایی ناشی می شود که وقوع هر یک از رویدادهای آغازین (رویداد اول یا رویداد دوم) نمونه‌ای از یک فرآیند جدید را منجر می شوند، در نتیجه، هر نمونه از فرآیند در دروازه موازی گیر خواهد کرد.
بهترین راه حل برای حل این مشکل استفاده از یک دروازه مبتنی بر رویداد موازی برای شروع یک فرآیند است.

در مطالب بعدی، باقی نکات و جزئیات مربوطه ارائه خواهد گشت.


نویسنده: Gregor Polancic

منبع: Ten facts you didn’t know about BPMN

ترجمه: پروین بختیاری


 

درباره رایورز

شرکت مهندسی نرم‌افزار رایورز در اوایل سال 1368 توسط جمعی‌از فعالین حرفه نرم‌افزار تأسیس گردید...

بیشتر بدانید

ارتباط با ما

  • تهران، خيابان ولی عصر، نرسيده به توانير، خيابان احتشام، شماره 5
  • 89326000

  • BPMS@rayvarz.com

خبرنامه پایگاه دانش BPM